سلام.

من این مطلب رو مینویسم شاید تغییری در زندگیم ایجاد شد... 

من برخلاف بقیه هیچگاه به خواهر یا مادر یا اعضای خانواده ام حتی دختران خاله یا عمه و... دید بدی نداشتم. اما اگر دختر یا زنی را در خیابان یا هرجای دیگری ببینم به او نگاه می کنم. فکر می کنم به این کار من می گویند چشم هیزی یا چشم چرانی نمی دانم. من از این کار خیلی لذت می برم.

 احساس می کنم که آنها احساس ناخوشایندی دارند اما برایم اهمیتی ندارد! اصلن به همین بهانه از خانه خارج می شوم. امکان ندارد دختری یا زنی را ببینم و به او نگاه نکنم و... 

 اگر طرف چادری هم باشد من با نگاه کردن به صورتش وارد تخیلات ذهن خودم می شوم. این نگاه کردن ها و این تخیل سازی ها مرا اذیت می کند... البته هر وقت این کار را می کنم برای مدتی نه تنها این کار را دوست ندارم، بلکه از کارم متنفر می شوم، اما بعد از چند روز دوباره روز از نو روزی از نو!

دوست ندارم این کار را ترک کنم، آیا این کار من تجاوز است؟

 

منیژه:

بله این کار هم نوعی تجاوز هست. ولی فرقش این است که در ذهن شما انجام می شود و یقین بدونید در صورت متاهل شدنتون همسرتون متوجه موضوع میشه و کمتر زنی یک چنین مساله ای رو می پذیره. اگر دوست ندارید دست از این کار بردارید، منتظر عواقبش هم باید باشید. یکی از این عواقب از بین رفتن زندگی شما خواهد بود.