مبارزه با کودک آزاری

راهنمایی دوستان و خانواده به خشونت خانگی و کمک به قربانیان آزار و اذیت

به عنوان دوست یا عضو خانواده قربانیان آزار و اذیت زمانی که قصد کمک به آنها را داریم، اغلب احساس نامطمئنی داریم و فکر می کنیم برای تغییر وضعیت نمی توانیم کمکی کنیم. در این مطلب نکات و پیشنهاداتی جهت کمک به قربانیان آزار و اذیت خانگی ارائه می شود به گونه ای که حق انتخاب و توانایی آنها در انتخاب بهترین گزینه ممکن محفوظ بماند.

چگونه می توانم متوجه شوم که فردی قطعاً مورد آزار و اذیت قرار گرفته است؟

این واقعیت را قبول کنید که جهت کسب اطمینان احتمالاً باید سؤال بپرسید. افراد زیادی فکر می کنند که قربانیان آزار و اذیت نمی خواهند درباره وضعیت و زندگی خانوادگی خود صحبت کنند. قربانیان زیادی درصدد پنهان کردن آزار و اذیت صورت گرفته در قبال خود هستند چرا که آنها اغلب احساس شرمساری می کنند، آنها می ترسند والدینشان متوجه موضوع شوند، آنها می ترسند مقصر شناخته شوند و هیچ کس آنها را باور نداشته باشد و سرانجام می ترسند وادار به انجام کاری شوند که آمادگی انجامش را ندارند.لذا با این افراد به صورت خصوصی صحبت کنید چراکه قربانیان آزار و اذیت بلافاصله و براحتی شروع به صحبت نخواهند کرد.
نسبت به آنها قضاوت نکنید و آنها را تحت فشار قرار ندهید چرا که به این شکل از سنگینی صحبت کردن برای آنها کاسته می شود و در نتیجه افراد قربانی تمایل بیشتری به بیان اطلاعات خواهند داشت، همچنین دغدغه شما نسبت به آنها و تمایلتان به کمک آشکار خواهد شد.
به بیان ساده، در صورت داشتن دغدغه، می توانید صحبتان را با جملاتی نظیر «من متوجه چیز هایی شدم و واقعاً نگرانت هستم. آیا می تونم کمکی بهت بکنم؟» یا « ظاهراً استرس داری و ناراحتی. دوست داری الان یا بعداً با هم صحبت کنیم، من حرفامون رو به هیچکسی نمی گم.» لازم است بدانید که افراد قربانی احتمالاً با اولین پیشنهاد شما به کمک شروع به صحبت نمی کنند اما قطعاً پیشنهاد کمک شما را به خاطر خواهند داشت. باب صحبت را باز کنید، اجازه دهید بدانند شما مشتاق و آماده صحبت هستید و می دانید که شاید لازم است منتظر هم بمانید.

منبع: سایت خانه امن