مدتهاست دارد دیر می شود!
دیروز و امروز خبر تکاندهندهای در رسانهها منتشر شده است مبنی بر تعرض معاون آموزشی یک دبیرستان به دانشآموزان. آنطور که رسانهها نوشتهاند، او علاوه بر نمایش فیلم پورن و صحبتهای جنسی با دانشآموزان آنها را به انجام سکس وامیداشت و خودش هم به آنها تجاوز میکرد.
این رفتار تکاندهنده موجی از خشم بین مردم برانگیخت. اما موضوع تجاوز به دانشآموزان، موضوع تازهای نیست و قبلا هم گاه و بیگاه خبرهایی در این زمینه منتشر شده است.
در گزارشها و مطالبی که قبلا منتشر کرده بودیم، آمده است:
"یک وکیل دادگستری درباره مخفی کاری آموزش و پرورش در مورد تعرض جنسی کادر آموزشی به دانش آموزان گفت: پرده پوشی به این معنا که مقامات آموزش و پرورش بعد از آگاهی از قضایای این چنینی عکس العمل فوری قضایی و پیشگیرانه نشان ندهند غیر قابل قبول است."
«کودک و نوجوان باید به روشنی و بدون تعارف و مجامله بدانند چه نقاطی از بدن او حریم مطلق محسوب می شود و هیچ فردی حق لمس کردن و نگاه کردن به آن را ندارد جز در مواردی که مثلا ضرورت های بهداشتی و پزشکی ایجاب کند.»
بهتر است والدین تلاش کنند که از بروز آزار و خشونت جنسی نسبت به فرزندانشان جلوگیری کنند. آنها در جریان پیشگیری از خشونت جنسی لازم است به کودکان خود آموزشهای لازم را از همان سنین کودکی، بدهند. والدین باید نام اندامهای جنسی کودک را به وی آموزش دهند، همان طور که نام سایر اندامها را یاد میدهند.
روانشناسان معتقدند که کودک تا سن ۵ سالگی باید آگاه باشد که برخی اندامها حریم خصوصی هستند. کودک پس از شناخت حریم خصوصی بدن، باید آگاه باشد که هیج کس اجازه ندارد به آنها دست بزند.
کودکان باید «نه» گفتن را یاد بگیرند و مطلع باشند که میتوانند درباره بدنشان تصمیم بگیرند و در مقابل اجبار دیگران، مقاومت کنند. در عین حال باید به آنها آموزش داد که اجازه دارند درباره حریم خصوصیشان با والدین صحبت کنند و هیچ رازی را از والدین خود مخفی نگه ندارند.
اینکه کودک به والدین خود اطمینان داشه باشد و بتواند در مورد هر مسئلهای بدون ترس و نگرانی صحبت کند، آموزشی است که والدین مسئول آن هستند. هر چقدر والدین نسبت به مسائل جنسی کمِتر با کودک صحبت کنند و به وی آموزشهای لازم را ندهند، امکان مکالمه درباره این مسائل کمتر میشود و اگر کودک مورد خشونت و آزار جنسی قرار گیرد، کمتر احتمال دارد که با والدین خود در این باره صحبت کند.