قسمت سوم
نوجوانان
چه ما بزرگترها خوشمان بیاید و چه نیاید، در طی سالهای نوجوانی، کودکان شروع به درک هویت جنسیشان میکنند. تلاش برای محافظت از کودکان در برابر این جنبه از رشد بیمعناست. با اینحال والدین و دیگر بزرگترها میتوانند به نوجوانان کمک کنند که با تمایلات جنسیشان به روشی سالم و طبیعی برخورد کنند.
اگر با کودکتان راجع به بدن، تمایل جنسی و تعیین مرزها قبل از رسیدن به سالهای نوجوانی صحبت کردهاید، در موقعیت خوبی هستید. در این صورت، در مقایسه با حالتی که این موضوع در طول سالهای گذشته مسکوت باقی مانده، آنقدر سنگین و عجیب نخواهد بود. هرچه کودک بزرگتر میشود، قابلیت تاثیر بر او کاهش مییابد.
در سالهای اخیر، دنیای بزرگسالان و سیستم قضایی با این واقعیت روبهرو شده است که آزار و اذیت جنسی میتواند به سادگی میان نوجوانان همسن اتفاق بیفتد همانطور که میان بزرگسالان و کودکان اتفاق میافتاد. پیشتر به این وقایع به عنوان آزار جنسی واقعی نگاه نمیشد، بلکه به عنوان “مشکلات نوجوانان” در نظر گرفته می شد. متأسفانه بسیاری از نوجوانان شاهد آزار دیدن دیگران هستند و یا خودشان قربانی آزار جنسی و تعرض توسط دیگر نوجوانان بودهاند.
این اتفاق میتواند در مدرسه، یا به صورت آنلاین و یا در دیگر زمینههای اجتماعی که کودکان دور هم جمع می شوند اتفاق بیافتد. عاقلانه است که به نوجوان نشان دهید که شما از مساله آگاهی دارید. اگر فکر میکنید نیاز به تحقیقات بیشتری دارید این کار را انجام دهید و سعی کنید خودتان را به روز نگه دارید. برای مثال با اشاره به اینکه شما در مورد آزار جنسی و تعرض در جامعه، محله و آنلاین شنیدهاید، به کودک پیغام میدهید که به موضوع اهمیت میدهید و اشکالی ندارد که موضوع را با شما در میان بگذارد.
مسألهی خشونت جنسی میان نوجوانان همسن یک دلیل مهم برای صحبت کردن با نوجوانان در مورد معنای کلمه “نه” است- همانگونه که با کودکان خردسال نیز این کار را انجام میدهیم. به نوجوان یادآوری کنید که یک نه همیشه نه است. و این کلمه خودش به تنهایی بیانگر یک حس قوی درونی است. خیلی محتمل نیست که نوجوان بخواهد در مورد موضوع با شما گفتوگو کند، اما حداقل نشان دادهاید که آگاهید، به این چیزها فکر میکنید و در دسترس هستید.
بدون اجبار یا فشار آوردن بر نوجوان، به او نشان دهید که مایل و خوشحال هستید که با او صحبت کنید. به عدم تمایل آنها در پاسخ به سوالها احترام بگذارید. گاهی اوقات کافی است که تنها افکار خودتان را با او در میان بگذارید.
با این روش، نشان میدهید که مایل هستید که مسأله را مورد بحث قرار دهید. شاید، از آنجا که شما پذیرا بودهاید و علاقه نشان دادهاید، نوجوان انتخاب کند که بعداً به موضوع برگردد. حتی تلاش برای پیش کشیدن موضوع بیش از یک بار میتواند ایده خوبی باشد.
نوجوان نیز ممکن است برای بار اول شگفتزده شود و ترجیح دهد که جوابی ندهد. هرطور و هرزمان که نوجوانتان میخواهد صحبت کند، پذیرا باشید و گوش دهید. حتی اگر راحتترین و مناسبترین زمان برای شما نیست از فرصت استفاده کنید.
- نشان دهید که آگاه و درگیر بحث هستید و تلاش کنید که یک مکالمه مداوم در مورد زندگی با نوجوانتان داشته باشید.
- توضیح دهید که روابط صمیمانه و جنسی اشکالی ندارد و مفرح است اما میتواند مشکلساز، پیچیده و حتی غیرقانونی باشد.
- اگر در پیدا کردن فرصت مناسب برای پیش کشیدن موضوع مشکل دارید، به وقایعی که برای مثال در رسانه دیدهاید اشاره کنید. به صورت صریح در مورد افکار خودتان صحبت کنید.
- به نوجوان یادآوری کنید که یک نه همیشه نه است.
- بدون اجبار یا تحت فشار گذاشتن نوجوان، نشان دهید که مایل و خوشحال هستید که صحبت کنید. به عدم تمایل وی در پاسخ به سوالات احترام بگذارید.
- اگر دفعه اول در گرفتن جواب موفق نشدید تسلیم نشوید. دوباره تلاش کنید.
کودکان و اینترنت
اینترنت راه بسیار خوبی برای کودکان و کوچکترها جهت ارتباط برقرار کردن، ملاقات دوستان جدید، معاشرت و یادگیری فراهم میکند. اما همانطور که همه میدانیم، خطراتی نیز دارد. بنابراین ممکن است زمانی که کودکانمان کامپیوتر یا موبایلیشان را بدون نظارت استفاده میکنند به نظر نگرانکننده بیاید. ما بزرگترها ممکن است احساس کنیم کنترلی بر روی وضعیت نداریم. چگونه با این مسأله برخورد کنیم و چگونه میتوانیم تضمین کنیم که کودک در دنیای آنلاین در معرض خطر قرار نمیگیرد؟
از آنجایی که کودکان از سن کم شروع به استفاده از اینترنت میکنند، میتوانید زمانی که کودک پنج یا شش ساله است با او در مورد اینکه چه چیزی آن بیرون است، چه چیزهایی را باید در ذهن داشته باشد و چه چیزهایی را اجازه دارد انجام دهد یا ندهد شروع به صحبت کنید.
فکر خوبی است که بزرگترها بر فعالیتهای آنلاین کودکان نظارت داشته باشند، اما نه خیلی زیاد به شکلی که آنها را کنترل کند، بلکه در حدی که از مواجه شدن آنها با چیزایی که میتوانند آزاردهنده و مشکلساز باشند جلوگیری کنند.
اگرچه ممکن است ناخوشایند به نظر برسد که ندانید کودکانتان با چه چیزهایی در اینترنت مواجه میشوند، اما بهتر است به یاد داشته باشید که خیلی در کار او سرک نکشید. یک پیشنهاد این است که همانطور که سعی میکنیم در مورد امور روزانهشان در مدرسه بپرسیم، عادت کنید در مورد امور آنلاینشان هم بپرسید: با چه کسی صحبت کردی؟ اتفاق جالبی افتاد؟ اتفاق بدی افتاد؟
اگر در مورد اینترنت و کودکتان نگران هستید- به جای شروع به سرک کشیدن در چتها یا فعالیتهای فیسبوکیِ وی- ایده بهتر این است که موضوع را با پیش زمینهی داستانهای جدید مرتبط با وقایع اینترنتی پیش بکشید. از فرصت استفاده کنید و بپرسید کودک در مورد این مساله چه حسی دارد و دنیای آنلاین او چگونه میگذرد؟
ادامه دارد...