ﺧﻮﻧﻪ ﻛﺠﺎﺳﺖ؟

ﺧﻮﻧﻪ ﺍﻭﻧﺠﺎﻳﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﻳﻪ ﭘﺬﻳﺮﺍﻳﻰ ﺻﺪ ﻣﺘﺮﻯ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﺍﺗﺎﻕ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻛﻠﻰ ﺍﻣﻜﺎﻧﺎﺕ ﺩﻳﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ...
ﺧﻮﻧﻪ ﻳﻌﻨﻰ «ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ ﺩﺭک ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ»
ﺧﻮﻧﻪ ﻳﻌﻨﻰ «ﺟﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻬﺶ ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻰ ﻳﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻴﺎﺩ ﺭﻭ ﻟﺒﺎﺕ»
ﺧﻮﻧﻪ ﻳﻌﻨﻰ «ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ»
ﺧﻮﻧﻪ ﻳﻌﻨﻰ «ﻳﻪ ﺍﺳﺘﻜﺎﻥ ﭼﺎﻯ ﮔﺮﻡ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻛﺴﺎﻧﯽ ﻛﻪ ﺩﻭﺳﺘﺸﻮﻥ ﺩﺍﺭﻯ»
ﺧﻮﻧﻪ ﻳﻌﻨﻰ «ﻓﻀﺎﻳﻰ ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﺧﺸﻢ،
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﺩﻭﺩ و ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺮﺱ»
ﺧﻮﻧﻪ ﻳﻌﻨﻰ «ﻭﻗﺘﻰ ﻭﺍﺭﺩﺵ ﻣﻴﺸﻰ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻰ ﻭ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﻰ»
ﻳﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺧﻮﺏ ﻣﺘﺮﺍﮊﺵ ﺑﺎﻻ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﻭﺳﻌﺖ ﻗﻠﺐ ﺁﺩﻣﺎﺵ ﺯﻳﺎﺩﻩ.
ﻫﻤﭽﻴﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺭﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺁﺭﺯو ‌کنیم.

 

منبع: کانال روانشناسی کودک

بلوغ زودرس

بلوغ زودرس براساس تعریف‌های اپیدمیولوژیك ظاهر شدن علائم بلوغ‌ ‌از نظر فیزیكی و هورمونی زیر 8 سال در دختران و زیر 9 سال در پسران است.
راه‌حل پیشگیری از بلوغ زودرس به تغذیه و توجه به رشد مناسب فرد بستگی دارد. والدین باید از چاقی مفرط فرزندان‌شان پیشگیری كنند و به هیچ‌وجه مرغ و تخم‌مرغ ماشینی و فراورده‌های هورمونی را به‌خصوص به دختران خود ندهند.

 آمپول‌های تزریقی برای جلوگیری از بلوغ زودرس نیز بسیار مضر هستند، چون محور تخمدان به هیپوفیز را مختل می‌کند و تاثیر منفی در رشد رحم دارد و استفاده از آن به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود. همان‌طور كه مصرف داروهایی كه ممكن است منجر به بلوغ زودرس شود نیز اصلا مناسب نیست. والدین باید مراقب باشند با دیدن علائم اولیه اگر لزومی به درمان بود حتما درصدد درمان برآیند.

رویا نوری

پیام به "سردرگم" گرامی

با سلام متقابل:

 آیا مطمئنید که تا بحال طریقه ی انتخاب همسر آینده تون روی معیارهای درستی بوده؟ بخاطر تعداد خواستگاری رفتن هاتون فکر می کنم هیچکدوم از اونها انتخاب شما نبوده اند. 

بهرحال انتخاب باید با موافقت هر دو طرف باشه.

اما موضوع مهمتر برای من اون پسر بچه ی بی خبر و بی گناهه. 

خوشحالم که تا بحال هیچ قدمی بر نداشتید و خوشحالم از اینکه اشاره کردین می تونست پسر خودتون باشه، اگر هر حس دیگه ای از دیدن اون پسر بهتون دست میده، خالصانه ازتون درخواست (التماس) می کنم مراوده با این خانواده را قطع کنید. 

آرزو می کنم برای آرامش خودتون و پیدا کردن راه بهتری برای زندگیتون که از این ناامیدی هم بیرون بیایید، به یک مشاور مراجعه کنید و ازش کمک فکری بگیرید.

در پناه حق

"من" هم مقصرم

وقتی که به دخترم گفتم که باید به برادرش احترام بگذارد
اما به پسرم نگفتم که به همان اندازه به خواهرش احترام بگذارد
باز هم برتر بودن مردانه پسرم را به او یادآوری کردم

وقتی که نجابت را به دخترم آموختم 
اما عفاف را به پسرم نیاموختم 
 به پسرم یاد دادم که نجابت فقط مخصوص زن است

وقتی که دخترم را برای یک ساعت دیر آمدن به خانه بازخواست کردم
اما به پسرم اجازه دادم که  آخر شب به خانه برگردد 
به پسرم آموختم که بر خلاف خواهرش می‌تواند خطا کند

وقتی که از کودکی به دخترم یاد دادم که زن باشد، کدبانو و صبور و فداکار باشد
 اما به پسرم فقط یاد دادم که قدرتمند باشد 
در واقع نام خانواده را به پسرم آموختم نه مسئولیت خانواده را

وقتی........

بله؛ من هم مقصرم که وظیفه مادری خود را در حق خودم و زنان جامعه ام به درستی انجام ندادم
من هم به عنوان یک زن ،مقصرم که به جای اصلاح خودم فقط به جامعه ام انتقاد کردم.

رویا نوری

چند نکته تربیتی

چه پیشنهاد های تربیتی برای والدین دارید؟

1.تمرکز را در بچه‌ها تقویت کنید.
مثلا وقتی کودک کارتون می‌بیند او را دائم صدا نکنید یا وقتی نقاشی می‌کشد ریخت و پاش مداد رنگی‌هایش را به طور مرتب به او متذکر نشوید.
2. به کودکان فرصت دهید از دو تا هفت سالگی که سن شکوفایی خلاقیت آنان است راهی را برای انجام کارشان پیدا کنند و عجولانه با آن‌ها برخورد نکنید.
3. به بچه‌ها پیشنهاد کنید و دستور ندهید.
خواسته‌های خود را به جای دستور و تحقیر و تنبیه با لبخند زدن و پرسش همراه کنید.
با این کار کودکان یاد می‌گیرند به آن‌ها احترام گذاشته شود و از این رابطه لذت ببرند.

رویا نوری

فرزندتان را مجبور به بوسیدن دیگران نکنید!

فرزندم را تشویق به بوسیدن دیگران بکنم یا نه؟

خودتان را به جای او بگذارید و ببینید چقدر دلتان می خواهد مدام مجبور به بغل کشیدن و بوسیدن دیگران شوید. گاهی والدین بچه ها را مجبور می کنند که دیگرانی را نیز ببوسند و بغل کنند؛آن هم با تعابیری مثل خاله و عمو: «خاله رو بغل کن»، «عمو رو ببوس» و... بچه ها باید بدانند که چنین رفتارهایی در چه زمانی مجاز و در چه زمانی غیر مجاز است و می توانند در برابر خواسته های دیگران «نه» بگویند.

رویا نوری

پرسش و پاسخ با روانشناس کودک

اگر به فرزندم احترام بگذارم و او را تنبيه نكنم و سرش داد نزنم شكننده نخواهد شد؟

 

زماني كه سخن از ارج نهادن و حرمت دادن به كودكان مي شود، اولين نگراني والدين شكنندگي كودكانشان است. "اگر من داد نزنم و بيرون از جامعه كسي سرش داد بزند مي شكند. من به فرزندم سخت مي گيرم تا آماده زندگي در اين جامعه باشد". چه تفكر اشتباهي!
آنچه انسان را در مقابل ناملايمات زندگي مقاوم نگه مي دارد "پوست رواني" انسان است. همانطور كه پوست بدن ما، ما را در مقابل افتاب، سرما، گرما، زبري، و ويروسها و ميكروبها و ضربات محافظت مي كند، روان ما هم نياز به پوست و محافظي دارد تا ما را در مقابل سختيهاي زندگي حفاظت كند.
اين محافظ "حرمت نفس" نام دارد. حرمت نفس در سه سال اول زندگي انسان با امنيت، آرامش، عشق بدون شرط و يكنواختي در زندگي كودك به وجود مي آيد. برعكس آنچه ما تصور ميكنيم سختي دادن به كودك، سخت گرفتن، تنبيه كردن، داد زدن و تهديد كردن فقط اين پوست رواني را از بين مي برد.

 

كودكي كه حرمت نفس ندارد خجالتيست، مضطرب است، خشمگين و عصبانيست، بلد نيست از خود دفاع كند، دنباله روست، تقليد مي كند، حرف همه را گوش مي دهد چون مي ترسد چون ياد نگرفته دوست داشتني ست، باارزش و قابل احترام است.

 

داشتن حرمت نفس با خودشيفته بودن متفاوت است. انسان خودشيفته يا خودخواه موجودي باد كرده است كه درونش خاليست و مجبور شده ماسك بگذارد تا خودش و ديگران را گول بزند. همه انسانها مي توانند در هر سني حرمت نفس بدست بياورند و هرگز دير نيست. اما همه نقطه ضعفهاي ما، زخمهاي كودكي ماست كه التيام نيافته. اگر قد من دو متر باشد و لاغر باشم و كسي به من بگه خپله كوتوله، من مي خندم، دليلي براي ناراحتي ندارم، اگر موهاي پرپشتي دارم كه كلافه ام مي كند كسي بگويد كچل به چشم ديگري شك مي كنم نه كم پشتي موهايم. اگر رفتار كسي مرا مي شكند، يعني روان من محافظ ندارد. 
عده يي ديگر از لوس شدن كودكشان مي ترسند چون ديده اند مادران و پدراني كه به فرزندشان ازادي مطلق و وسايل گرانقيمت داده اند اما فرزندشان متوقع طلبكار و ناراضيست. كودك لوس كودكيست كه عشق و توجه لازم را نگرفته يا به حقوق ديگران تجاوز كرده و او را متوقف نكرده اند. در رابطه با كودكان، احترام، احترام مي افريند و محبت محبت. به خاطر قوي كردن آنها به روانشان آسيب نزنيم. با رفتار خود به او بياموزيم او دوست داشتني و باارزش است تا با هر سختي به هم نريزد.

رويا نورى