قانون حمایت از کودکان و نوجوانان در سال 1381 در نُه ماده به تصویب رسید و عملا جرمی به نام کودک آزاری با ضمانت اجرای حبس و جزای نقدی وارد مجموعه قانون کیفری شد که هر بند از این ماده جای بررسی حقوقی با رویکرد پیامدهای اجتماعی، در آن ضروری به نظر می رسد.

اولین آنها :

اقدام والدین و اولیا قانونی و سرپرستان صغار و محجورین که به منظور تادیب یا حفاظت آنها صورت می گیرد، مشروط به اینکه اقدامات مذکور در حد متعارف، تادیب و محافظت باشد... و بر اساس ماده 1179 قانون مدنی:

"ابوین حق تنبیه طفل خود را دارند ولی به استناد این حق نمی توانند طفل را خارج از حدود متعارف تادیب، تنبیه نمایند."